Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2020

γράφει ο Μπάμπης Θ. Τριανταφυλλίδης 


Μπορεί κανείς να ανεχτεί την υπερβολή στην προβολή ενός πολιτικού προσώπου και να την δικαιολογήσει ακόμα. Συχνά παρακολουθούμε δηλώσεις στα μέσα επικοινωνίας «δι’ ασήμαντον αφορμήν», δελτία τύπου για τα αυτονόητα που οι αναγνώστες διαβάζουν φευγαλέα τον τίτλο μόνο, φλυαρίες που επαναλαμβάνονται και καταγράφουν την αγωνία τους για προβολή.

Η περίπτωση όμως Τζηκαλάγια του αξιότιμου βουλευτή της ΝΔ Καστοριάς ξεπερνάει τα εσκαμμένα. Είναι καραμπινάτη αδίστακτη προβολή που μας προσβάλει. Ο θεατρινισμός του δεν έχει όρια. Χρειάστηκαν είκοσι σειρές δελτίο τύπου για να μας πει ότι δύο μέρες στις 12 και 13 Μαρτίου θα πάει στο νοσοκομείο Καστοριάς να δουλέψει δύο τετράωρα!!! «Γκολέμα ραμπότα» (μεγάλη δουλειά). Την ώρα που οι εργαζόμενοι στο νοσοκομείο Καστοριάς περνάνε 24ωρα ολόκληρα κοντά ένα μήνα τώρα, για να βοηθήσουν τους συμπολίτες μας.

Θέλει να βοηθήσει «ουσιαστικά αλλά και ηθικά-ψυχολογικά» με δύο τεράωρα ο κ. Ζήσης Τζηκαλάγιας, προσπερνώντας ότι το νοσοκομείο Καστοριάς βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση με ένα προσωπικό εξουθενωμένο και αποδεκατισμένο που δεν θα αντέξει πολύ. Αντί να θεατρινίζει ο κ. Τζηκαλάγιας ας τεθεί στη διάθεση του νοσοκομείου με πλήρες ωράριο για ένα τρίμηνο δίπλα δίπλα με τους συναδέλφους του και όχι δύο τετράωρα δύο μέρες μόνο. Αυτό σημαίνει συναίσθηση της κατάστασης, αυτό σημαίνει ατομική και κοινωνική ευθύνη. Ιδού η Ρόδος Ιδού και το πήδημα κ. Τζηκαλάγια, Κι αν το κάνετε πρώτοι εμείς θα σας χειροκροτήσουμε.

Αντί να κομπορρημονείτε κ. Τζηκαλάγια με τα «συμβολικά» τετράωρα σας, φροντίστε να ενισχύσετε ουσιαστικά το νοσοκομείο, τους εργαζόμενους, τους πολίτες. Προτάσεις υπάρχουν, χρειάζονται γενναίες πολιτικές αποφάσεις για να υλοποιηθούν. Το πρόβλημα του νοσοκομείου Καστοριάς είναι πρόβλημα ολόκληρης της Δυτικής Μακεδονίας και θα υπάρξει αποτελεσματική λύση μόνο αν αντιμετωπιστεί ως τέτοιο.

Η εσωστρέφεια, οι «συμβολισμοί» και οι βερμπαλισμοί, δεν είναι λύση. Ας μην κοροϊδευόμαστε. Οι Καστοριανές και οι Καστοριανοί σήμερα έχουν ανάγκη των ιατρικών σας υπηρεσιών και όχι των κοινοβουλευτικών. Κι αυτό θα είναι ένα καλό παράδειγμα προς μίμηση.

Το πρόβλημα της έλλειψης πνευμονολόγου δεν θα το λύσετε με τα δύο τετράωρα σας αλλά με την μόνιμη και σταθερή παρουσία σας στο νοσοκομείο, μέχρι να φέρετε ως κυβερνητικός βουλευτής πνευμονολόγο. Και για να χρησιμοποιήσω τα λόγια σας, αυτό σημαίνει «συστράτευση», αυτό σημαίνει «εθελοντισμός». Αυτό σημαίνει ατομική και κοινωνική ευθύνη, συμπληρώνω εγώ.

Μπάμπης Θ. Τριανταφυλλίδης

ΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ κ. ΤΖΗΚΑΛΑΓΙΑ 

Η χώρα διέρχεται υγειονομικά μία δοκιμασία. Έχει την οργάνωση, το επιστημονικό προσωπικό και τις υποδομές για να την ξεπεράσει. Με σοβαρότητα, ψυχραιμία και αισιοδοξία πρέπει ο καθένας μας να κάνει το χρέος του. Στην Καστοριά υπάρχει επιπρόσθετη ιδιαιτερότητα (νόσηση υγειονομικού υπαλλήλου).Το Νοσοκομείο και το δημόσιο σύστημα από 6μήνου δεν έχει Πνευμονολόγο. Έκρινα σκόπιμο και αποφάσισα να συστρατευτώ εθελοντικά. Τα δημόσια πρόσωπα πρέπει και στα δύσκολα να είναι μπροστά, όχι μόνον στις εορτές και παρελάσεις. Θέλοντας να βοηθήσω πρώτα τους συνανθρώπους μου- ασθενείς που ίσως με χρειάζονται, αλλά και τους συναδέλφους μου ιατρούς και νοσηλευτές που ξεπερνούν εαυτούς στην προσφορά, μετά από συνεννόηση με τους Διοικητές της 3ης ΥΠΕ και του Νοσοκομείου ανακοινώνω: Την Πέμπτη 12 και την Παρασκευή 13 Μαρτίου από 9π.μ-13.00 θα εργαστώ εξετάζοντας κυρίως επείγοντα περιστατικά στο Πνευμονολογικό Ιατρείο αλλά και σε όποια κλινική και θάλαμο του Νοσοκομείου με χρειάζονται. Βοηθώντας ουσιαστικά αλλά και ηθικά-ψυχολογικά. Προσθέτοντας στην οργανωτική-διοικητική μου εμπειρία, την ιατρική μου ιδιότητα που ΠΟΤΕ δεν απεμπολώ.

Από το Γραφείο Τύπου


πηγή : γράφει ο Μπάμπης Θ. Τριανταφυλλίδης 
                           parathrhthsflo.blogspot.com










0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σχολίασε και εσύ για το θέμα αυτό ......!!!!!!!!

Θα σας παρακαλούσα να είστε κόσμιοι στους χαρακτηρισμούς σας, επειδή είναι δυνατόν επισκέπτες του ιστολογίου να είναι και ανήλικοι.
Τα σχόλια στα blogs υπάρχουν για να συνεισφέρουν οι αναγνώστες στο διάλογο. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές.