ΠΡΟΣ:
Δήμαρχο Φλώρινας κ. Βασίλειο Γιαννάκη
Σέρρες, 28-08-2026
Κύριε Δήμαρχε,
Στις 12 Αυγούστου 2026 πληροφορήθηκα από τον αδελφό μου, Αναστάσιο Βασιλείου, ότι στη διεύθυνσή του σπιτιού του στη Φλώρινα έφθασε επιστολή του Δήμου η οποία απευθύνεται προσωπικά σε εμένα και αφορά την εκταφή της μητέρας μας, Αγγελικής Βασιλείου.
Η επιστολή φέρει ημερομηνία 7 Ιουλίου 2026 και μου παρέχει προθεσμία είκοσι ημερών για την υποβολή αίτησης ώστε να διευθετηθεί το θέμα της εκταφής της μητέρας μας. Ο Δήμος σας, δηλαδή, κατάφερε το διοικητικά ακατόρθωτο: να με ενημερώσει για μια προθεσμία αφού αυτή είχε ήδη λήξει — και μάλιστα στέλνοντας την επιστολή όχι στη μόνιμη κατοικία μου στις Σέρρες, αλλά στη διεύθυνση άλλου προσώπου.
Βέβαια, όταν στο παρελθόν θελήσατε να μου επιβάλετε πρόστιμο για τον καθαρισμό οικοπέδου, γνωρίζατε άριστα τη διεύθυνσή μου στις Σέρρες. Προφανώς, όταν ο Δήμος θέλει να εισπράξει, ο πολίτης εντοπίζεται με αξιοθαύμαστη ακρίβεια. Όταν, όμως, οφείλει να ενημερώσει τον πολίτη νόμιμα και εγκαίρως για την εκταφή της μητέρας του, η άγνοια και η προχειρότητα που δείχνει η Δημοτική Αρχή είναι αξιοπερίεργη…..
Η επιλογή σας να απευθύνετε την επιστολή σας αυτή μόνο σε μένα και μάλιστα σε άλλη διεύθυνση από αυτήν που μόνιμα διαμένω, είναι ακόμη πιο παράλογη, διότι και ο αδελφός μου είναι επίσης παιδί της Αγγελικής Βασιλείου και ενδιαφέρεται εξίσου για την εκταφή της μητέρας του. Σε κάθε περίπτωση δεν αποτελεί «ταχυδρομικό μεσάζοντα» του Δήμου, αλλά οφείλατε να ενημερώσετε και εκείνον αυτοτελώς. Το να απευθύνετε την επιστολή σε εμένα, να τη στέλνετε σε εκείνον και να την παραδίδετε μετά τη λήξη της προθεσμίας που εσείς θέσατε, δεν αποτελεί έγκαιρη και νόμιμη ενημέρωση. Αποτελεί μνημείο κακοδιοίκησης και δείγμα παντελούς έλλειψης σεβασμού προς τον πολίτη και την αρχή της χρηστής διοίκησης βάσει της οποίας οφείλετε να διοικείτε .
Η προχειρότητα αυτή, δυστυχώς, είναι απολύτως συνεπής με τον τρόπο που διαχειρίζεστε συνολικά το ζήτημα των κοιμητηρίων.
Στις 3 Οκτωβρίου 2024 επιχειρήσαμε, με δικά μας έξοδα, την ιδιωτική εκταφή της μητέρας μας, που απεβίωσε το 2001, ώστε τα οστά της να μεταφερθούν μαζί με αυτά του πατέρα μας (του οποίου πραγματοποιούσατε την εκταφή) σε οικογενειακό τάφο που έχουμε στο κοιμητήριο του Ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου. Η εκταφή αυτή δεν κατέστη δυνατή, επειδή, σχεδόν ένα τέταρτο του αιώνα μετά τον θάνατό της μητέρας μας, δεν είχε επέλθει καν η αποσύνθεση του σώματός της. Ο τάφος βρισκόταν μέσα στο νερό, το χώμα είχε μετατραπεί σε λάσπη και ακόμη και το ξύλινο φέρετρο, όπως και τα ρούχα της παρέμεναν άθικτα.
Πληρώσαμε για μια εκταφή που δεν μπορούσε να ολοκληρωθεί και υποστήκαμε μια βαθύτατα τραυματική εμπειρία εξαιτίας ενός προβλήματος που ο Δήμος γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει και για το οποίο φέρει μεγάλη ευθύνη!
Και τώρα μας καλείτε να επαναλάβουμε την ίδια διαδικασία. Τι ακριβώς έχει αλλάξει; Έγιναν τα αποστραγγιστικά έργα που είναι αναγκαία για την εξυγίανση του εδάφους και την ταπείνωση του υδροφόρου ορίζοντα; Ή μήπως και αυτό το κονδύλι μεταφέρθηκε σε άλλους κωδικούς, όπως και το κονδύλι που είχε προβλεφθεί το 2019 για την επέκταση του κοιμητηρίου και την απαλλοτρίωση γειτονικών οικοπέδων;
Ο ίδιος ο Δήμος, στις 29 Μαΐου 2025, στην απάντηση που αναγκάστηκε να δώσει —κατόπιν παρέμβασης του Συνηγόρου του Πολίτη— στα επανειλημμένα έγγραφα διαμαρτυρίας του αδελφού μου, παραδέχθηκε ότι τα αποστραγγιστικά έργα απλώς «έχουν προγραμματιστεί» να πραγματοποιηθούν με αυτεπιστασία του Δήμου.
Με απλά λόγια: πρώτα ξεκινήσατε τις εκταφές και την αποψίλωση του νεκροταφείου και μετά θυμηθήκατε τα έργα που θα έπρεπε να είχαν προηγηθεί.
Παράλληλα, δηλώσατε ότι πραγματοποιούνται κατά μέσο όρο περίπου 95 ταφές ετησίως, ενώ για το 2025 είχαν προγραμματιστεί 96 εκταφές.
Αυτή είναι η περιβόητη «λύση» σας; Περίπου μία εκταφή για κάθε νέα ταφή;
Κύριε Δήμαρχε,
Στην ουσία, αυτό δεν συνιστά σχεδιασμό. Είναι απλή αριθμητική ανακύκλωση τάφων, με την οποία απλώς μεταθέτετε το πρόβλημα στο μέλλον και μετακυλίετε το κόστος, την ταλαιπωρία και την οδύνη στις οικογένειες των νεκρών.
Και όλα αυτά ενώ προχωράτε σε αναγκαστικές εκταφές στο Κοιμητήριο Αναστάσεως του Κυρίου, χωρίς, όπως προκύπτει, να έχει προηγηθεί συνολική και τεκμηριωμένη εξέταση της δυνατότητας πραγματοποίησης ενταφιασμών στα άλλα νεκροταφεία της πόλης, όπου πολλές οικογένειες διαθέτουν οικογενειακούς τάφους και έχουν ήδη ενταφιασμένους οικείους τους.
Ιδίως όταν ο λόγος για τον οποίο είχαν διακοπεί οι ενταφιασμοί στα συγκεκριμένα νεκροταφεία έχει πλέον εκλείψει, η παράλειψη επανεξέτασης αυτής της δυνατότητας γεννά εύλογα ερωτήματα και δείχνει τουλάχιστον προχειρότητα.
Ενδεικτικό, άλλωστε, του τρόπου και της έλλειψης ουσιαστικού σχεδιασμού είναι και το γεγονός ότι μεταφέρατε αυτούσιο τον Κανονισμό των Νεκροταφείων της Θεσσαλονίκης, χωρίς —όπως φαίνεται από την πρακτική που ακολουθείται— να έχει προηγηθεί η αναγκαία προσαρμογή του στις πραγματικές ανάγκες και στις ιδιαιτερότητες της τοπικής κοινωνίας.
Το αποτέλεσμα είναι πλέον σήμερα ορατό: μια κατάσταση που οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια σε αδιέξοδο.
Κύριε Δήμαρχε,
το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει ο Δήμος δεν δημιουργήθηκε από τους νεκρούς, ούτε από τους συγγενείς τους.
Δημιουργήθηκε από τη δική σας αδυναμία να προχωρήσετε εγκαίρως την επέκταση του κοιμητηρίου, να αξιολογήσετε συνολικά το ζήτημα της λειτουργίας των κοιμητηρίων, να εκτελέσετε εγκαίρως τα αναγκαία έργα και να καταρτίσετε ένα βιώσιμο, ρεαλιστικό και μακροπρόθεσμο σχέδιο, που να ανταποκρίνεται τόσο στις πραγματικές ανάγκες όσο και στην ιστορία και την ιδιαιτερότητα του τόπου.
Οι συνεχείς εκταφές δεν αποτελούν λύση.
Απλώς μεταθέτουν το πρόβλημα και καλύπτουν προσωρινά την αδυναμία της Δημοτικής Αρχής να το αντιμετωπίσει.
Γι’ αυτό σας καλώ να απαντήσετε δημόσια, συγκεκριμένα και με στοιχεία:
· Πόσες ταφές και πόσες εκταφές πραγματοποιούνται κάθε χρόνο κατά τα τελευταία πέντε έτη;
· Πόσες από τις πραγματοποιούμενες εκταφές αποτυγχάνουν ή καθίστανται προβληματικές λόγω της υψηλής στάθμης των υπογείων υδάτων και της μη αποσύνθεσης;
· Πότε ακριβώς θα ολοκληρωθούν τα αναγκαία έργα και ποιο είναι το συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα υλοποίησής τους;
· Γιατί τα έργα αυτά δεν προηγήθηκαν των εκταφών, εφόσον ήταν γνωστό το πρόβλημα;
· Έχετε εξετάσει τεχνικά και επιστημονικά το ενδεχόμενο βελτίωσης ή αντικατάστασης της ποιότητας του εδάφους και, εάν ναι, ποιο ήταν το αποτέλεσμα της σχετικής διερεύνησης;
· Πόσες πραγματικά διαθέσιμες θέσεις ταφής υπάρχουν σήμερα και για πόσα έτη επαρκούν με βάση τα σημερινά δεδομένα;
· Ποιο είναι το συνολικό σχέδιό σας όταν η διαρκής «ανακύκλωση» τάφων πάψει να επαρκεί.
· Τι εγγυάται ότι μια νέα εκταφή της μητέρας μου, Αγγελικής (Κίκας) Βασιλείου, δεν θα καταλήξει στην ίδια οδυνηρή αποτυχία, όπως την βιώσαμε πριν δυο χρόνια;
Απαιτώ επίσης να μου επιβεβαιώσετε εγγράφως ότι καμία ενέργεια δεν θα πραγματοποιηθεί χωρίς νόμιμη ενημέρωσή μου και ότι το έγγραφο θα αποσταλεί εκ νέου στη μόνιμη κατοικία μου στις Σέρρες. Ο αδελφός μου πρέπει επίσης να ενημερωθεί αυτοτελώς ως τέκνο, κληρονόμος και άμεσα ενδιαφερόμενος.
Οι εκταφές σαφώς και προβλέπονται από την νομοθεσία, όμως δεν πρέπει να αποτελούν μονόδρομο για την εύρεση νέων θέσεων ταφής. Όταν μάλιστα, αυτές, πραγματοποιούνται αναγκαστικά και χωρίς να ληφθούν τα αναγκαία μέτρα για προηγούμενη ενημέρωση και ειδοποίηση των συγγενών, αποδεικνύεται με τον πιο άμεσο τρόπο η πλήρης αδυναμία και η έλλειψη βούλησης και ικανότητας της διοικούσας αρχής να δώσει μακροχρόνια λύση στο πρόβλημα.
Κύριε Δήμαρχε,
Η αξιοπρέπεια των νεκρών δεν είναι λογιστικό μέγεθος και οι συγγενείς τους δεν είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν — οικονομικά και ψυχικά — την ανικανότητα της Δημοτικής Αρχής.Τελώντας εν αναμονή των απαντήσεων σας, δηλώνω ότι επιφυλάσσομαι για τα περαιτέρω.
Όταν ο Δήμος θέλει να επιβάλει πρόστιμο, βρίσκει αμέσως τις διευθύνσεις των πολιτών. Ας βρει, επιτέλους, και λύση για τα κοιμητήρια!
Σέρρες, 28 Αυγούστου 2026
Ιωάννα Πρεφτίτση
το γένος Βασιλείου Βασιλείου
Μόνιμη κάτοικος Σερρών





0 Σχόλια
Σχολίασε και εσύ για το θέμα αυτό ......!!!!!!!!
Θα σας παρακαλούσα να είστε κόσμιοι στους χαρακτηρισμούς σας, επειδή είναι δυνατόν επισκέπτες του ιστολογίου να είναι και ανήλικοι.
Τα σχόλια στα blogs υπάρχουν για να συνεισφέρουν οι αναγνώστες στο διάλογο. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές.