Ο Μάρκο Ρούμπιο απενοχοποίησε και αποκατέστησε την έννοια του εθνικισμού


Του Ηλία Προύφα | www.kranosgr.com

Επιτέλους, ήρθε ένας Αμερικανός και είπε τα πράγματα όπως έχουν, στην Πνύκα, κάτω από την Ακρόπολη, για τον εθνικισμό. Ο Μάρκο Ρούμπιο μίλησε καθαρά για την εθνική υπερηφάνεια, την ιστορική ταυτότητα και το δικαίωμα των λαών να υπερασπίζονται την πατρίδα τους.

«Η λέξη “εθνικισμός” έγινε βρισιά», είπε χαρακτηριστικά ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, σε ελληνική απόδοση της διατύπωσής του. Συνέδεσε αυτή την απαξίωση με την υποχώρηση της αυτοπεποίθησης των δυτικών κοινωνιών, την απομάκρυνση από την ιστορική τους κληρονομιά και την αποδυνάμωση της ισχύος τους.

Ήταν μια παρέμβαση που άξιζε να ακουστεί. Και είχε ιδιαίτερη σημασία ότι ακούστηκε στην Ελλάδα, σε έναν τόπο όπου η ιστορία, η ελευθερία και η εθνική συνείδηση είναι βαθιά συνδεδεμένες

Γιατί στην Ελλάδα, δυστυχώς, συναντάμε συχνά την ευκολία με την οποία άνθρωποι με εθνικά και πατριωτικά φρονήματα χαρακτηρίζονται «ακραίοι» ή ακόμη και «φασίστες». Η υπερηφάνεια για την πατρίδα αντιμετωπίζεται με καχυποψία, η λέξη ”εθνικό” και ”εθνικισμός” χρησιμοποιείται ως βρισιά και, σε ορισμένες δημόσιες αντιπαραθέσεις, ακόμη και η επίκληση του «εθνικού» αρκεί για να προκαλέσει απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς.

Όχι, δεν πρέπει να είναι έτσι. Κανένας Έλληνας δεν πρέπει να αισθάνεται ενοχή επειδή αγαπά την πατρίδα του, τιμά τη σημαία του και υπερασπίζεται τα εθνικά του συμφέροντα. Η εθνική υπερηφάνεια είναι δικαίωμα και πηγή δύναμης. Η προσήλωση στην ιστορία, στην ταυτότητα και στην κυριαρχία της Ελλάδας αξίζει σεβασμό.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της επιλεκτικής αντιμετώπισης είναι η συζήτηση για τις εκδηλώσεις ιστορικής μνήμης. Για ορισμένους, η Αριστερά δικαιούται να διοργανώνει όχι μία, όχι δύο, όχι τρεις, αλλά όσες φορές επιθυμεί μέσα στον χρόνο εκδηλώσεις για τον συμμοριτοπόλεμο για κάποιους —τον Εμφύλιο, όπως τον αποκαλεί—, ενώ η ετήσια παρουσία απόστρατων αξιωματικών και πολιτών στον Γράμμο και στο Βίτσι, για να τιμήσουν τους πεσόντες αξιωματικούς, οπλίτες και χωροφύλακες, αντιμετωπίζεται συλλήβδην ως «γιορτή μίσους».

Η απόδοση τιμής στους νεκρούς δεν μπορεί να κρίνεται με δύο μέτρα και δύο σταθμά. Οι πεσόντες του Στρατού και της Χωροφυλακής δικαιούνται μνήμη και σεβασμό, όπως και οι οικογένειές τους. Η τιμή στη θυσία τους, με σεβασμό στην εθνική συμφιλίωση, αποτελεί θεμιτή πράξη ιστορικής μνήμης. Κανένας πολίτης δεν πρέπει να στιγματίζεται απλώς επειδή συμμετέχει σε ένα μνημόσυνο ή καταθέτει ένα στεφάνι στη μνήμη τους.

Σε αυτό το περιβάλλον, τα λόγια του Ρούμπιο αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα. Επανέφεραν στον δημόσιο λόγο μια αυτονόητη αρχή: οι λαοί δικαιούνται να είναι υπερήφανοι για την καταγωγή τους, να διατηρούν τη συλλογική τους μνήμη και να εργάζονται για τη συνέχεια του έθνους τους.

Ο εθνικισμός, με την έννοια της αγάπης και της αφοσίωσης προς το έθνος, έχει θετικό και δημιουργικό περιεχόμενο. Εκφράζεται στην προστασία της κυριαρχίας, στην υπεράσπιση του πολιτισμού και στην επιθυμία να προοδεύσει η πατρίδα. Καλλιεργεί την ευθύνη απέναντι στην κοινότητα και συνδέει την προσωπική προσπάθεια με έναν ευρύτερο σκοπό.

Για την Ελλάδα, αυτή η ευθύνη έχει συγκεκριμένο περιεχόμενο. Αφορά τη γλώσσα μας, την ιστορία μας, την ελευθερία μας, τα σύνορά μας και το μέλλον των παιδιών μας. Αφορά την υποχρέωση να παραδώσουμε στις επόμενες γενιές μια χώρα ασφαλή, ανεξάρτητη και ικανή να σταθεί με αυτοπεποίθηση στον κόσμο.

Ο Ρούμπιο συνέδεσε την εθνική αυτοπεποίθηση με την αμυντική δυνατότητα και την αξιοπιστία της αποτροπής. Υποστήριξε επίσης ότι οι συμμαχίες οφείλουν να υπερασπίζονται την κυριαρχία των κρατών που τις συγκροτούν και ότι η συνεργασία μπορεί να στηρίζεται σε κοινά συμφέροντα, διατηρώντας τις ιδιαίτερες εθνικές ταυτότητες.

Αυτή η προσέγγιση έχει ουσιαστική σημασία για τη χώρα μας. Η εθνική κυριαρχία χρειάζεται πίστη, προετοιμασία και ισχύ. Χρειάζεται αποτελεσματική διπλωματία, σύγχρονες Ένοπλες Δυνάμεις και έμπρακτη στήριξη των ανθρώπων που υπηρετούν σε αυτές

Η αναγνώριση της προσφοράς των στρατιωτικών, η φροντίδα για τις οικογένειές τους και ο σεβασμός στη θυσία των πεσόντων αποτελούν εκφράσεις της ίδιας εθνικής ευθύνης. Η αγάπη για την πατρίδα αποκτά αξία όταν γίνεται καθημερινή πράξη.

Από την Πνύκα, ο Μάρκο Ρούμπιο έδωσε πολιτικό κύρος στην εθνική αυτοπεποίθηση. Μίλησε με ευθύτητα για την αξία των ριζών, της ταυτότητας και της ισχύος των εθνών. Και γι’ αυτή την παρέμβαση αξίζει να του αναγνωριστεί ότι άνοιξε μια συζήτηση που χρειαζόταν.

Επιτέλους, ακούστηκε καθαρά ότι η αγάπη για το έθνος είναι λόγος υπερηφάνειας. Οι Έλληνες έχουν κάθε δικαίωμα να αγαπούν την Ελλάδα, να τιμούν την ιστορία της και να υπερασπίζονται το μέλλον της με αξιοπρέπεια και αποφασιστικότητα.